AİLELERE ÖNERİLER

İrkilme, tutulma, tekrar veya uzatma şeklindeki hafif konuşma özürlüleri kekemelik olarak nitelendirilmemeli ve çocuğun kendisini kekeme olarak görmesi engellenerek, bu devreyi tehlikesizce atlatması sağlanmalı.
 

Çocuğun konuşması üzerine aşırı titizlik gösterilmemeli ve konuşurken sakin şekilde dinlenmeli. Endişeden uzak olunmalı ve çocuk bir şey söylemek istediğinde aceleye ve telaşa kapılmadan, konuşmasına karışmadan, söyleyebileceği kadar zaman verilmeli. Çocuğun konuşması kesilmemeli ve yardım edilmemeli.

Çocuk konuşurken dudak hareketlerine değil, gözlerine bakılmalı. Alay ve acı şakalar disiplin aracı olarak kullanılmamalı, emir verir şekilde konuşulmamalı. Çocuğa içten ilgi, sevgi ve şefkat gösterilerek güveni kazanılmalı.

Çocuk yorgun ve heyecanlı olduğu zamanlarda ve yavaş konuştuğunda, hızlı konuşmaya zorlanılmamalı ve çocuğun dikkatini konuşması üzerine çekip daha çok tutulmasına sebep olunmamalı. Kekemelik sinirsel kökene dayadığından, çocuğun mümkün olduğu kadar sinirlenmemesi, gergin bir duruma girmemesi, evdeki tartışmalardan ve gergin havadan uzak olması sağlanmalı.
 

Çocukla ve onun bulunduğu çevredeki herkesle yumuşak, yavaş ses tonuyla, özellikle de ilk heceyi yavaşlatarak konuşun. Çocuk sorunun farkındaysa özellikle cümle başlarında ona yumuşak ve yavaş ses tonuyla konuşmasını önerin.